درد و درمان
دردم از خویش است و درمانم ز دوست
به بهانه روز معلم
شنبه 12 اردیبهشت1388 2:8
دیروز میگفتم :
مشقهایم را خط بزن … مرا مزن
روی تخته خط بکش … گوشم را مکش
مهرت را در دلم جاری بکن … جریمه ام مکن
هرچه تکلیف میخواهی بگیر … امتحان سخت مگیر
اکنون میگویم :
مرا بزن … گوشم را بکش .. جریمه ام بکن .. امتحان سخت هم بگیر
اما مرا یک لحظه به دوران خوب مدرسه باز گردان.
مشقهایم را خط بزن … مرا مزن
روی تخته خط بکش … گوشم را مکش
مهرت را در دلم جاری بکن … جریمه ام مکن
هرچه تکلیف میخواهی بگیر … امتحان سخت مگیر
اکنون میگویم :
مرا بزن … گوشم را بکش .. جریمه ام بکن .. امتحان سخت هم بگیر
اما مرا یک لحظه به دوران خوب مدرسه باز گردان.
ای معلم تو را سپاس :ای آغاز بی پایان ، ای وجود بی کران ، تو را سپاس . ای والا مقام ، ای فراتر از کلام، تورا سپاس.ای که همچون باران بر کویر خشک اندیشه ام باریدی ،تو را سپاس
ای عاشقان دلسوز، رهین منت شمایم و از صمیم قلب دوستتان دارم .

نوشته شده توسط رضا مقدم پور
| لینک ثابت

