بي ترديد منزلت پدر در پيشگاه پروردگار بی مانند است ؛ تا جايی که حضرت محمد (صلی الله علیه و آله) فرمودند:✨ " الوالدُ وَسَطُ اَبْوابِ الجنّة فَاِنْ شئتَ فَاحْفظْهُ و اِنْ شِئْتَ فَضَيِّعْهُ "✨پدر ميان بهشت است اگر خواهی آن را نگهدار و اگر خواهی آن را ضايع دار. اين بدان معناست که رسيدن به تبلور لطف الهی در گرو رضايت پدر است. جايگاه او و احترام به آن طوری سفارش شده که نميتوان به سادگی گذشت تا جايی که در اسلام تاکيد ميشود مومن به کسی ميگويند که در تمامی امور مهم با پدر خويش مشورت کند و بدون اذن و اجازه قلبی وی کاری را انجام ندهد. شک نداشته باشيد که منزلت ايشان در پيشگاه الهی بی همتاست. 

در مکتب اسلام و در آيات مختلف نظير سوره يوسف سفارش شده ؛ بی اجازه پدر حتی نمی بايست به مسافرت رفت.

بر فرزند واجب است که به غير از موضوع شرک به خداوند در اطاعت از فرامين پدر کوشا باشد و بی منت و بی حساب لطف خود را شامل "ولی" خود کند.
اطاعت از حکم پدر تا جايی است که در شرع گفته ميشود اگر فرزندی بر سر نماز مستحبی ايستاده باشد و پدر او را فرا خواند ويا سوالی بپرسد؛ فرزند می بايست نماز را در دم قطع کرده و پاسخ او را دهد. منزلت پدر تا حدی است که حضرت علی (علیه السلام) دراين ‏باره مي‏فرمايد: ✨"حق پدر آن است که فرزند در هر چيز جز معصيت خداوند از او اطاعت کند."✨

در آيين اسلام حتي برای راه رفتن در کنار پدر هم دستور العمل آمده است و به فرزندان سفارش شده همواره در راه رفتن يک قدم عقب تر از او حرکت کنند.

وقتی حضرت رسول (صلی الله علیه و آله) به فرزندي می فرمايد: "انتَ و مالُکَ لاِبيک"تو و دارايی‏ ات از آن پدرت است. بدان معناست که پدر چيزی فراتر از آن است که ما تصور می کنيم. احاديث متعددی وجود دارد که معصومين تاکيد مي کنند که خوشنودی خدا در گرو رضايت پدر و مادر است.

جايگاه پدر در پيشگاه باريتعالی آنقدر رفيع است که در قرآن به پدر سوگند ياد شده : "و والد و ما ولد"سوگند به پدر و آن چه می زايد.

در آيات و روايات متعددی آمده است که کوتاهی در حق والدين گناه است و می بايست توبه کرد . واقعيت امر اين است که به هر شکل ممکن بايد رضايت پدر و مادر را جلب کرد .اگر از دنيا رفته باشند می بايست برای آنها نماز و روزه بگيرد از آنها بسيار ياد کند و طلب آمرزش کنند. فرقي نميکند پدری زنده باشد و يا مرده ، در همه حال بايد خدمت کرد.

حتی اگر پدر پيش از به دنيا آمدن فرزند، فوت کند باز هم او صاحب حق و حقوق پدری است و فرزند باز هم بايد براي "ولی" خود احترام قائل شود و برای آمرزش وی نماز، روزه و احسان کند.اينکه پدر زنده نيست و يا اينکه در دورانی که زنده بوده خدمتی برای فرزند انجام نداده ، بهانه و توجيه کم کاری فرزند نمی شود.

 در رساله حقوق امام سجاد علیه السلام در مورد حق پدر چنین آمده است:

«و اما حق پدرت آن است که بدانی که او اصل تو است و تو شاخه و فرع او که اگر نمی بود تو نیز نبودی، پس هرگاه در خود چیزی دیدی که تو را شادمان ساخت، بدان که اصل آن نعمت را از پدر داری و خدای را بر آن سپاس گوی و شاکر باش.»